Uzasadnienie | Cele | Innowacyjność | Ponadnarodowość | Beneficjenci | Linki 

Uzasadnienie

Partnerstwo "Niepełnosprawni - samodzielność, rodzina, rehabilitacja, EDUKACJA, PRACA - system zintegrowany" jest adresowane do osób z orzeczoną niepełnosprawnością na poziomie znacznym i umiarkowanym, z zachowaną normą intelektualną. Jest to marginalizowana grupa, począwszy od poziomu edukacji przedszkolnej i szkolnej, poprzez rehabilitację zdrowotną i społeczną, aż po system zatrudniania. Kuriozalne zapisy przy orzekaniu niepełnosprawności - "całkowita niezdolność do pracy i samodzielnej egzystencji" oraz "całkowita niezdolność do pracy" - są z modyfikacjami powtarzane od 1992 r. Niewystarczająca liczba placówek integracyjnych, brak edukacji włączającej, zbyt często orzekane nauczanie indywidualne, zawodowe szkoły specjalne, przygotowujące do zawodów niedostosowanych do schorzenia i potrzeb rynku, przeczą zasadzie integracji. Negatywny jest też stosunek społeczeństwa do osób niepełnosprawnych co sprawia, że są pod każdym względem dyskryminowani.

W skład naszego Partnerstwa wchodzą organizacje pozarządowe osób niepełnosprawnych i działające na ich rzecz, agendy służb publicznych i samorządowych oraz przedsiębiorstwa i placówki edukacyjne, co stwarza możliwość wielostronnego i modelowego podejścia do problematyki związanej z niepełnosprawnością i jej skutkami indywidualnymi i społecznymi

W Polsce żyje ok.5,5 mln osób niepełnosprawnych., z czego 84 % utrzymuje się głównie ze świadczeń społecznych: rent, emerytur i zasiłków. Jedynie dla 8 %tej populacji głównym źródłem dochodów jest praca, kolejne 8%pozostaje na utrzymaniu innych osób, nie posiadając własnych środków na przeżycie.

Od wielu lat spada współczynnik aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych. Według informacji zaczerpniętych z broszury "Plan uporządkowania i ograniczenia wydatków publicznych" MGPiPS (Ministerstwo Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej) w 2003 r. wskaźnik zatrudnienia niepełnosprawnych w Polsce wynosił 20,8% i był najniższy w krajach OECD. Dotychczasowa polityka okazała się nieskuteczna, za to kosztowna (zakłady pracy chronionej), czego dowodem są statystyki z dwóch ostatnich lat.

Według danych Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z 2004 roku w naszym kraju było w wieku 15 lat i więcej 4167 tys. osób niepełnosprawnych, w wieku produkcyjnym – 2458, zaś w III kw. 2005 roku – odpowiednio - 4071 tys. i 2396 tys. W 2004 r. biernych zawodowo w wieku produkcyjnym było 2458 tys. z czego 576 tys. aktywnych zawodowo, zaś pracujących z tej grupy zaledwie 446 tys. osób. Z danych tych wynika, że zatrudnionych było u nas zaledwie 18,1 proc. niepełnosprawnych osób zdolnych do pracy, a więc mniej niż w 2003 r. . W III kw. 2005 roku – wskaźnik ten wynosił 18,7 proc. (w wieku 18-59/64). Spadł wskaźnik zatrudnienia w ZPCh (200 tys. osób w I półroczu 2004 r., w II półroczu – ok. 190 tys.). Nieco natomiast wzrosło zatrudnienie na otwartym rynku pracy (na początku 2004 r. chęć zatrudnienia zgłosiło ok. 3 tys. pracodawców, w czerwcu 2005 ok. 4400 pracodawców.)

Jedną z ważnych przyczyn tej złej sytuacji jest wykształcenie osób niepełnosprawnych.. W 2001 r. z wykształceniem średnim było 26% ogółu niepełnosprawnych (w pozostałej populacji 42%) i zaledwie 3% z wykształceniem wyższym.

Wymowny jest przykład Uniwersytetu Warszawskiego; w 1997 r. przyjęto na studia 24 osoby niepełnosprawne - ukończyło je 12 z nich, w 2004 r. na studia zdawało 96 osób - dostało się 16 (16,6%). Wskazuje to zarówno na pilną potrzebę zmian w systemie szkolnictwa średniego dostępnego dla osób niepełnosprawnych, jak i na zmianę roli pełnomocników ds. osób niepełnosprawnych w uczelniach.

Nic dziwnego, że celem naszego partnerstwa jest stworzenie modelu zintegrowanego podejścia do osób niepełnosprawnych - indywidualnego beneficjenta projektu. Chcemy wyznaczyć i testować te dziedziny życia osób niepełnosprawnych, które są zasadnicze dla ich rozwoju. Oto one:
 
  • dotarcie do osób najbardziej izolowanych, nie korzystających - z innych niż rodzinne - form wsparcia i zorganizowanie dla tej grupy odpowiednich zajęć aktywizujących;
  • wypracowanie poprawnych zasad komunikacji w lokalnym środowisku, które powinny być przyjazne osobom niepełnosprawnym;
  • powołanie indywidualnego doradztwa edukacyjnego (broker edukacyjny), by dobór kształcenia i dokształcania był trafny, co zaowocuje wyrównaniem szans edukacyjnych;
  • organizację - na szerszą niż dotąd skalę - edukacji zawodowej i społecznej głównie w formach pozaszkolnych, ze zwróceniem uwagi na indywidualną sytuację i predyspozycje osoby niepełnosprawnej, i jej indywidualne potrzeby;
  • stworzenie portalu internetowego "Sami o sobie" prowadzonego przez Partnerstwo, redagowanego przez organizacje zajmujące się osobami z określonym schorzeniem, będącego zarazem nośnikiem informacji i integratorem środowiska;
  • identyfikowanie obaw pracodawców przed zatrudnianiem osób niepełnosprawnych (laboratoria w dwóch dzielnicach Warszawy - "robotnicza" Wola i mało uprzemysłowiony Wawer) oraz przekazywanie pracodawcom informacji, jaką korzyść niesie zatrudnianie niepełnosprawnych.
Ważna jest równość szans edukacyjnych i zawodowych kobiet i mężczyzn. Nasze Partnerstwo integruje system oddziaływania na rzecz usamodzielnienia ekonomicznego i społecznego jednostki, a także tworzy model, który powinien zaistnieć w polityce edukacyjnej i społecznej państwa, a docelowo stać się "towarem", który oferować możemy innym. Model ten zbudowany zostanie modułowo, co daje możliwość implementacji go w całości lub części.

Powrót do strony głownej >>